هر دوایستاده بودیم
با دشنه ای در دست
در برابرهم
وبرای یاری هم
درنگ جایز نبود که باور داشتیم رهاورد زخم ها رهایی است.
وهر آن که سخت تر بزند دلسوزی بزرگتری روا می دارد.
پس من به دستان مهربان تو کشته شدم
و تورا کشتم
تا شاید مرگ برایمان زندگی باشد
+ نوشته شده در پنجشنبه یازدهم بهمن 1386ساعت 22:51 توسط کورش جنتی
|