تحریم انتخابات به عنوان یکی از اشکال مهم نافرمانی مدنی متضمن وجود احزاب و تشکل هایی است که در صورت کنار گذاشته شدن از بازی قدرت بتوانند به طرق مختلف از جمله برگزاری تجمع و بهر مندی از ابزار رسانه ای خواست های خود را حتی در بیرون از چهارچوب قدرت مسلط مطرح و پی گیری کنند. در نبود احزاب و گروههای این چنینی پشت کردن گروههای ناراضی(اعم از اصلاح طلب و تحول خواه)به معدود امکان های باقی مانده در ساختار سیاسی موجود به چیزی جز حذف کامل این نیروها از عرصه ی سیاسی کشور نمی انجامد. بنابراین در انتخابات شرکت می کنم هرچند همانگونه که دکتر سروش در نامه اش اشاره کرده است:
نیزه بازی اندر این گوهای تنگ /نیزه بازان را همی آرد به ننگ
انتخاب از میان دو نامزد به اصطلاح اصلاح طلب هم کار ساده ای نیست. دولت آبادی و سروش،عبدی و تاج زاده، مومنی و جلایی پور همه و همه نمونه های برجسته ای هستند که آشکارا تفاوت دیدگاه و استدلال را در اردوی اصلاح طلبان بازمی تابانند.استدلال هایی که هر کدام در جای خود درنگیدنی و در خور توجه اند. تا آنجا كه در نمونه اي كم نظير در انتخابات اخير حتي شاهد موضع گيري هاي متفاوت هموندان يك تشكل يا سازمان سياسي هستيم.به هر روی مطالبه محورانه ازبرنامه ها و گروه کاری شیخ مهدی کروبی حمایت خواهم کرد. ضمن اینکه در همداستانی با مرتضی اصلاحچی معتقدم نباید نسبت به هیچ یک از این دو نامزد دچار توهم! شد.